¨Ολοι μας γνωρίζουμε ότι αυτό που δίνει ξεχωριστή γεύση σε μια λαχταριστή ζεστή μπουγάτσα ή ένα φρέσκο μυρωδάτο ρυζόγαλο είναι η κανέλα.
Η κανέλα, κιννάμωμον κατά το Ελληνικότερο, αναφέρεται σε Κινέζικα κείμενα που χρονολογούνται από το 2800 π.Χ. Στην αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιούνταν στην ταρίχευση νεκρών και στην μεσαιωνική Ευρώπη ως θυμίαμα στους ναούς αλλά και ως συστατικό αντισηπτικών σκευασμάτων.
Στο έργο του Ηρόδοτου "Ιστορίαι", συγκεκριμένα στο Γ' βιβλίο που ονομάστηκε από τους Αλεξανδρινούς μελετητές "Θάλεια", αναφέρεται μια αρχαία δοξασία για τα "πτηνά της κανέλας". Σύμφωνα με τον μύθο τα πτηνά αυτά ταξίδευαν σε μακρινά μέρη και όταν επέστρεφαν στην Αραβία έφερναν μαζί τους ξύλα κανέλας με τα οποία έχτιζαν τις φωλιές τους στα κλαδιά πολύ ψηλών δέντρων. Οι ντόπιοι δελέαζαν τα πτηνά με μεγάλα κομμάτια κρέατος. Οι φωλιές τους όμως δεν άντεχαν το βάρος της τροφής και διαλύονταν. Έτσι οι Άραβες συνέλεγαν την κανέλα από το έδαφος και την εμπορεύονταν. Λέγεται ότι κάποιες περιόδους η αξία της κανέλας έφτανε εκείνη του χρυσού. Στα "πτηνά της κανέλας" αναφέρθηκε και ο Αριστοτέλης ενώ ο Πλινίος ο Πρεσβύτερος θεωρούσε ότι ο συγκεκριμένος μύθος ήταν τέχνασμα των Αράβων ώστε να ανεβάζουν την τιμή τους εμπορεύματός τους. Ο Πλίνιος αναφέρει επίσης ότι 350 γραμμάρια κανέλας είχαν την ίδια αξία με 5 κιλά ασήμι.
Στις ημέρες μας η κανέλα χρησιμοποιείται ευρέως στην μαγειρική, τόσο σε γλυκά όσο και σε αλμυρά πιάτα και σε ροφήματα. Πέρα από την απόλαυση που προσφέρει στον ουρανίσκο μας, παραδοσιακά γιατροσόφια αλλά και επιστημονικές έρευνες ενισχύουν τις ενδείξεις ότι το εξαιρετικό αυτό μπαχαρικό έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες.