"Αδέσποτο στους δρόμους τριγυρνάει
ένα μικρό γαϊδούρι μοναχό,
λιγάκι χορταράκι μασουλάει
γιατί' ναι πεινασμένο το φτωχό."
Οι παραπάνω στίχοι ανήκουν στο ποιήμα "Το γαϊδουράκι" του Ντίνου Χριστιανόπουλου το οποίο έχει μελοποιηθεί με μουσική του Μάνου Χατζηδάκη. Για τα συμπαθητικά αυτά τετράποδα έχει τραγουδήσει και ο Γιώργος Ζαμπέτας ("Το γαϊδουράκι μου" και "Του κυρ Σπύρου το γαϊδούρι"), ενώ δεν είναι λίγοι οι μύθοι του Αισώπου και τα λαϊκά παραμύθια όπου πρωταγωνιστούν γαϊδουράκια.
Θα αναρωτιέστε γιατί ασχολούμαι ξαφνικά με αυτό το τόσο χαρακτηριστικό της Ελληνικής υπαίθρου ζώο που ενώ αιώνες τώρα αποτελεί σημαντικό βοηθό σε πολλές δραστηριότητες του ανθρώπου η εικόνα του δεν προκαλεί κανέναν απολύτως θαυμασμό. Αντίθετα δανειζόμαστε την ονομασία του ταπεινού αυτού πλάσματος για να χαρακτηρίσουμε συνανθρώπους μας που έχουν ανάρμοστη και ασεβή κοινωνική συμπεριφορά.
Θα αλλάζατε άποψη αν σας έλεγα ότι το γάλα που παράγουν τα γαϊδούρια αρχίζει να διεκδικεί μια θέση ανάμεσα στις πλέον θρεπτικές φυσικές τροφές και η τιμή του φτάνει έως και 40€ το λίτρο;